خطيئتي و أردت عقوبتي فعجّل بنار تحرقني أو عقوبة في الدّنيا تهلكني و خلّصني من فضيحة يوم القيامة . [ « خداوندا ! با حاجت و درخواست من چه كردى ؟ اگر دعايم را مستجاب فرموده و گناهم را بخشيده‌اى ، پس به پيامبرت وحى فرما و اگر دعايم را اجابت نفرموده‌اى و مورد بخشش قرار نداده‌اى و تصميم بر مجازات من گرفتى ، پس هرچه زودتر آتش بفرست تا مرا بسوزاند يا به كيفرى در دنيا دچارم ساز تا مرا هلاك گرداند و مرا از رسوايى روز رستاخيز رهايى بخش . » ] پس خداوند رحيم تعالى به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، اين آيه را فرستاد : وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ؛ يعنى به ارتكاب گناه اعظم از زنا و نبش و اخذ اكفان ؛ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ ؛ يعنى ترسيدند از خداوند و زود توبه كردند ؛ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ ؛ خداوند مىفرمايد : آمد به سوى تو ، بندهء من يا محمّد ، در حالى كه تائب بود پس او را از پيش خودت راندى ، پس او كجا برود و كه را قصد بكند و از كه سؤال بكند كه گناه او را ببخشد غير از من ؟ و بعد از آن [ خداوند متعال ] فرمود : وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ « 1 » ؛ يعنى بر گناه خود - كه زنا و اخذ اكفان بود - باقى نماندند اينها ، جزاى آنها مغفرت است از پروردگارشان و جنّاتى است كه تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ؛ * در حالى كه هميشگى هستند در آن « جنّات » ؛ وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ « 2 » [ « و چه نيكو است پاداش اهل عمل ! » ] همين‌كه آيه مباركه نازل شد ، حضرت صلّى اللّه عليه و إله بيرون آمد در حالى كه آيهء

--> ( 1 ) - سورهء آل عمران ( 3 ) ، آيهء 135 . ( 2 ) - سورهء آل عمران ( 3 ) ، آيهء 136 .